Prirodni furnir

Tehnike spajanja furnira

Furnir predstavlja veoma tanke listove drveta debljine od 0,6-2,5mm u zavisnosti od namene.

Prve poznate tragove proizvodnje i upotrebe furnira nalazimo u Starom Egiptu na raznim predmetima od drveta iz kraljevskih grobnica. Furniri su upotrebljavani u vidu intarzija zajedno sa slonovačom dragim kamenjem i metalima kao dekoracija za postizanje umetničkih efekata. Pored intarzija pronađeni su i furnirani stolovi, kreveti i ostali nameštaj iz tog vremena. Slični predmeti su nađeni i u staroj Grčkoj i područjima pod upravom Antičkog Rima. Vrhunac korišćenja furnir doživljava u renesansi od 14. veka u Italiji, azatim u baroku i rokokou. Savremena industrijska proizvodnja furnira počinje u Nemačkoj 1878. godine.

Furnir se dobija sečenjem hidrotermički pripremljenih drvenih blokova koji se seku iz trupaca na način koji zavisi od teksture koju želimo da dobijemo. Na svetskom tržištu je dostupno preko 168 različitih vrsta drveta od kojih se proizvodi furnir.

Primena furnira je raznovrsna u opremanju enterijera. Lepljenjem furnira na manje vredne materijale dobijamo dodatnu vrednost krajnjeg proizvoda u svoj lepoti i savršenstvu prirode.

Različitim tehnikama sečenja dobijaju se različite teksture listova furnira.

Različitim tehnikama spajanja listova furnira možemo dobiti najrazličitije teksture na površini na koju se furnir aplikuje.

Definitivno, kada je furnir u pitanju, mogućnosti kombinovanja različitih tekstura, načina spajanja, vrsta drveta su neograničene, a to je veoma važno u opremanju enterijera i nešto što izgled bilo kog prostora može izdvojiti od svih drugih.